De middag , waarop dit jaar Tom ,Ilse en de kinderen zouden zijn aangekomen hier in Mazan vanuit St Vincent van bij peter en nonkel Jo, zijn Marijke en ik gaan eten naar de "Marché Gare ", een restaurant waar we elk jaar samen heen gingen om te middagmalen .Met de kinderen werden telkens een paar tafels samengeschoven : een gezellige bedoening , complexloos , pretentieloos met water , rood en rosé reeds bij aankomst "à volonté " op tafel , alles midden het geroezemoes van taterende en gesticulerende roetiers, de ene al wat meer blos op de wangen dan de andere.
We hebben , zoals ieder jaar trouwens , ook nu , frieten gegeten en ik heh er me zelfs een tweede bord bijgevraagd.....ter gedachtenis.....ter ere van.......!! Detail :Wij twee zaten op dezelfde plaats als vorig jaar samen met z'n allen .
Wat hebben we jullie heel dicht bij ons gevoeld , stil wat etend ,vol herinneringen daar en wat later terug op het terras thuis aan het zwembad . Dit jaar niet meer het spetterende water met joelende ,krijsende kinderen die zich vanop de boord in de sterke armen van papa wierpen , om zich dan , met of zonder armbandjes , weer op het droge te hijsen om de cirkel rond te maken , water in, water uit , onvermoeibaar !
Het wateroppervlak was dit jaar rimpelloos .De lucht ,de zo noodzakelijke zuurstof was er niet , noch voor ons, noch voor de onopgeblazen bal en het en het anders zo kleurrijke bootje !
Va.....Eindejaar 2009 .
