Door een combinatie van....gebrek aan degelijk materiaal,vrees voor verkeerde gaten in de muur, en dies meer, was het er nog niet van gekomen de foto's van mijn ouders en grootouders
zowel langs vaders- als moederskant in onze keuken hier op te hangen. Gelukkig ging Tom er zich eens , tijdens hun laatste vakantie in de Provence ,mee bemoeien! Mijn schamele poging tot
"hulp bieden" ,ik ,de absolute tegenpool van "Handige Harry" ,werd al vlug de grond, of beter ,de
muur ingeboord, toen ik hem , niet een klein beetje trots, een blijkbaar vooroorlogse boor aanreikte.De gekunstelde,hulpbiedende glimlach, die ik te voorschijn had getoverd, smold even vlug weg als hij gekomen was, toen hij me, op zijn beurt, glimlachend bekeek en zei :"Kom , laat me eens in uw materiaalkist kijken want met deze HOUTboor zal ik niet in de BETON geraken,voaudre!"
Ilse van haar kant, nam de muur op in haar gezichtsveld, hoofd naar links, dan wat naar rechts,
dan een paar centimeters hoger of lager.....Zij bepaalde de plaats, hij boorde. Wat een team !!!Hoe vaak hebben we hier de dagen en maanden nadien,via de kaders, de "Pauwkes" en die momenten van dat teamwerk voor ogen gehaald. "Weet je 't nog, toen Tom en Ilse die omhooghingen, zij de plaats bepalen , hij boren , en ik ..met mijn houtboor!!"
Nu, mijn jongen, een jaar later, weer zogezegd vakantietijd, loop ik hier ,in dezelfde keuken,doelloos rond, met in mijn handen weer een kader, maar nu.....met jouw foto!
Mijn blik staat op oneindig , mijn kop zit vol herinneringen,mijn hart vol onbegrip!
Ik schud verslagen het hoofd en prevel : "Neen"
Va Eindejaar 2009
