Een aantal jaren geleden ... Tom wil nog snel (zoals zo vaak, want hij had het toch altijd zo druk) een aantal houten platen halen in 't "Geel Kot", waarschijnlijk voor het de bevloering van het zoldertje ( weet ik niet goed meer). Hij vraagt me mee om het boeltje op te laden. De aankopen worden gedaan, we laden een tiental platen op de aanhangwagen. Ze zijn een beetje lang, de achterklep kan hierdoor niet toe. Als ik Tom vraag of wij de platen niet moeten vastleggen (wat niet zo evident zou zijn), zegt hij met zijn typisch optimisme "bah, ze zullen wel zwaar genoeg zijn om te blijven liggen ...". Verkeerd gegokt blijkt al vlug, want bij het opdraaien op de Ninoofse Steenweg schuiven ze met veel geraas het asfalt op ... gelukkig volgen er geen auto's vlakbij, Tom had toen nog een engelbewaarder. Wij snel op de kant geparkeerd, de platen er een voor een weer ingeladen ... de aanstormende file bleef gelukkig tijdig staan en geduldig wachten. Dan tegen laag tempo toch de Langebroekstraat gehaald en lachen met wat ons overkomen is. Zo was Tom, met onverwoestbaar flegma kleine tegenslagen overwinnen en met een grijns achter zich laten.
(Jammer, vreselijk jammer dat zijn engelbewaarder hem zo vroeg in de steek heeft gelaten.)
Eerste anecdote over Tom, vroeger kon ik het niet uit mijn pen krijgen.
Opa Herman
