Tom was weer een bereidwillige vrijwilliger. Samen met ? ( naam ontsnapt mij nu) reden ze met een oude geit richting Hasselt. De bestuurder gekend als ? had geen rijbewijs. Na het proeven van enkele jenevers ging het rijden er niet op vooruit en nam Tom het stuur over maar ook de speciale versnellingsbak. Het was een hele onderneming om de jenever veilig in Heverlee te krijgen.
Maar gelukkig wordt zijn heldendaad later op de avond tijdens een spel bekroond met een overwinning. Na twee jaar liefde op het eerste gezicht en enkele glaasjes jenever was de stap om elkaar eindelijk te kussen een feit. Er werden nog menig flessen jenever geledigd. Maar om op twee benen te kunnen blijven staan beslisten we naar de oude markt van leuven te gaan om een pak friet te kopen. De schoolgebouwen waren echter allemaal afgesloten omdat er intern een peda was. We konden een raam forceren en sommigen gingen mee op hun kousen naar de oude markt. We geraakten ook terug binnen en beslisten na enkele glaasjes dat we misschien toch best nog enkele uurtjes konden gaan slapen want de dag nadien begonnen we met het vak filosofie. En Tom zijn motto was 's avonds grote man, 's morgens in de les.
Tom heeft denk ik enkel een vak gemist toen hij de jenever ging halen maar voor de rest vond hij alle vakken even interessant als het nachtleven. Soms ging hij direct van een café naar de les. Van karakter gesproken. Eén ding wil ik hier nog over kwijt, Tom zei altijd: den tijd in Leuven was mijnen schoonsten tijd en toen hij dertig werd probeerde hij stilletjes los te komen van dienen goeden tijd. Hij droomde ervan dat zijn kinderen ook op kot zouden gaan, hij zou hen waarschijnlijk overtuigd hebben als dit nodig zou zijn.
Ilse
Ilse
